Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation

Francuska interwencja w Meksyku (1861–67) zaliczana jest do najbardziej

Francuska interwencja w Meksyku (1861–67) zaliczana jest do najbardziej – Francuska interwencja w Meksyku (1861–67) zaliczana jest do najbardziej upokarzających klęsk ostatniego monarchy Francji Napoleona III. Francuska flota z brytyjską i hiszpańską pomocą zajęła kraj i rozpędziła rząd liberalnego prezydenta Benito Juáreza, który wcześniej z uwagi na przytłaczającą sytuację państwa odmówił spłaty zadłużenia wobec europejskich mocarstw. Napoleon III nie chciał jedynie zmusić Juáreza do ustępstw, lecz ustanowić w Meksyku stały i całkowicie podporządkowany sobie reżim: Cesarstwo Meksykańskie. Francuski władca wykorzystywał niedawny wybuch wojny secesyjnej, gwarantujący niewtrącanie się w
jego plany rządu amerykańskiego. Rozesłaną po europejskich stolicach propozycję meksykańskiej korony przyjął młodszy brat władcy Austrii Franciszka Józefa, Ferdynand Maksymilian Józef, który formalną władzę nad okupowanym przez Francuzów Meksykiem przejął 11 lipca 1863 r.
jako Maksymilian I. Austriaka i jego francuskich opiekunów poparła konserwatywna część meksykańskich elit: wielcy posiadacze ziemscy i przede wszystkim katolicki kler, w których interesy polityka Juáreza zdążyła bardzo boleśnie uderzyć. Większość społeczeństwa pozostała jednak zdecydowanie wroga europejskim najeźdźcom.

W kolejnych latach sytuacja Maksymiliana i jego francuskich protektorów stała się dramatyczna: lojalne wobec Juáreza wojska odniosły szereg zwycięstw, a obalony prezydent uzyskał coraz wyraźniejsze wsparcie rządu Stanów Zjednoczonych, który po pokonaniu południowych Konfederatów zaczął wprost sugerować możliwość interwencji w kraju uważanym przezeń za należący do własnej strefy wpływów. W obawie przed wojną z amerykańskim mocarstwem Napoleon III w 1866 r. wycofał swoje armie z Meksyku, pozostawiając austriackiego figuranta — polityka skądinąd umiarkowanego i akceptującego parlamentarne ograniczenia swojej władzy — na pastwę triumfujących republikanów. Ci rozstrzelali go wraz z dwoma dowódcami 19 czerwca 1867 r. Sam Napoleon III potem również długo nie cieszył się tronem: jego władzę, jak i cały system polityczny zmiotła trzy lata później z powierzchni ziemi katastrofalna w skutkach wojna z Prusami, raz na zawsze przywracająca we Francji ustrój republikański.
Zobacz następny

Komentarze

Momencik, trwa ładowanie komentarzy   ładowanie…